Metale ciężkie w opakowaniach podlegają limitowi: suma ołowiu, kadmu, rtęci i chromu(VI) nie może przekraczać 100 mg/kg. To najbardziej uniwersalny wymóg art. 5 Rozporządzenia (UE) 2025/40 (PPWR) — obowiązuje każde opakowanie wprowadzane na rynek UE od 12 sierpnia 2026 roku, od kartonu transportowego po flakon perfum. Dla większości opakowań zgodność można przy tym wykazać bez ani jednego badania laboratoryjnego.
Limit stary, rygor nowy
Sam próg nie jest rewolucją — identyczne 100 mg/kg dla sumy czterech metali wprowadziła dyrektywa opakowaniowa 94/62/WE jeszcze w latach dziewięćdziesiątych. Rewolucją jest tryb dowodzenia. Pod dyrektywą wymóg bywał w praktyce martwy; PPWR przenosi go do rozporządzenia stosowanego wprost i spina z obowiązkami z art. 15–18: wytwórca przeprowadza ocenę zgodności (moduł A według decyzji 768/2008/WE), utrzymuje dokumentację techniczną z załącznika VII i sporządza deklarację zgodności, a importer przechowuje jej kopię. Nadzór rynku może zażądać dowodów — „zawsze tak kupowaliśmy” przestaje być odpowiedzią.
Ścieżka dokumentowa: kto ma dostarczyć co
| Komponent opakowania | Typowy dowód | Od kogo |
|---|---|---|
| Surowiec bazowy (granulat, papier, szkło, metal) | deklaracja zgodności z limitem 100 mg/kg lub wynik oznaczenia [mg/kg] | producent surowca |
| Pigmenty i farby drukarskie | deklaracja braku Pb, Cd, Hg, Cr(VI) z kartą techniczną | dostawca farb |
| Kleje, lakiery, powłoki | deklaracja lub karta charakterystyki (SDS) | dostawca chemii |
| Recyklat | wynik oznaczenia metali [mg/kg] z identyfikacją źródła | dostawca recyklatu |
Podstawą żądania tych dokumentów jest art. 16 PPWR: dostawca opakowań i materiałów ma obowiązek przekazać wytwórcy informacje potrzebne do wykazania zgodności. Gotowe pismo do dostawcy w czterech językach oraz wypełnialne karty danych udostępniamy bezpłatnie — to najkrótsza droga do kompletu dowodów.
Kiedy badanie jednak jest potrzebne
Badanie laboratoryjne jest potrzebne w trzech sytuacjach: dostawca nie przekazuje dokumentów (luka z art. 16), dokumenty nie pokrywają całego opakowania (np. brak danych o powłoce), albo komponent należy do grupy podwyższonego ryzyka. Oznaczenie czterech metali jest przy tym badaniem prostym i szeroko dostępnym — w przeciwieństwie do celowanej analizy PFAS, która dotyczy wyłącznie opakowań do żywności.
Rolę w łańcuchu — kto ocenia, kto przechowuje, kto tylko sprawdza — wyjaśnia tabela ról PPWR, a obowiązkom importerów poświęciliśmy osobny przewodnik.
W audycie zgodności PPWR przeglądamy dowody komponent po komponencie z powołaniem na kryterium i źródło, wskazujemy luki i przygotowujemy dokumentację techniczną z projektem deklaracji zgodności — badanie zlecamy wyłącznie tam, gdzie dokumentacja dostawców nie wystarcza.